Twee van Nederlands meest getalenteerde jonge musici, organist Laurens de Man en violiste Ruña ’t Hart, gaan op zoek naar de grenzen van de middentoonstemming. In deze ongelijkzwevende stemming, die gangbaar was in de renaissance en vroege barok, klinkt muziek kleurrijker en zuiverder dan we misschien ooit hebben gehoord. Helaas heeft de middentoonstemming ook zijn grenzen. Dat is de prijs die betaald wordt voor de volledig reine tertsen die het herbergt. De zuiverheid van de kwinten is minimaal opgeofferd ten gunste van de tertsen. Hierdoor kun je niet ongelimiteerd van de ene naar de andere toonsoort gaan (‘moduleren’) zonder dat er onaangename samenklanken ontstaan. Bij toonaarden met meer dan drie kruisen of twee mollen krijg je te maken met de wolfskwint en wolfstertsen die zo vals zijn dat ze ‘huilen als een wolf’.
De musici verkennen verschillende oplossingen die door de jaren zijn gevonden om de ‘orgelwolf’ te temmen. Een daarvan is het 31-toonssysteem, dat al in 1555 als eerste werd uitgedacht door de Italiaanse muziektheoreticus en componist Nicola Vicentino. Een andere oplossing waren composities waarin meer dan 12 tonen te horen zijn. Zoals de vioolsonate van Georg Muffat waarin in totaal 17 tonen worden gebruikt en de Composizione di te Generi van de Italiaanse musicoloog Giovanni Battista Doni. Musicoloog Martin Kirnbauer noemt dit ook wel ‘Vieltönige Musik’ (veeltonige muziek). Het werd oorspronkelijk gespeeld op een klavier met extra toetsen om de wolfskwint op sommige punten te vermijden en iets verder te kunnen moduleren. Op deze manier konden de grenzen wat worden opgerekt.
Het Fokker-orgel is de ultieme oplossing om de beperkingen van de middentoonstemming op te heffen. De stemming van dit instrument is op de middentoonstemming gebaseerd, maar heeft extra tonen zodat er wél gemoduleerd kan worden naar alle toonsoorten. Er zijn dus geen grenzen meer. Daarmee is het 31-toonsorgel een ideaal vehikel om de wonderlijke wereld van de middentoonstemming (en vooral de grenzen daarvan) te verkennen. Laurens de Man licht de muziek toe en helpt de luisteraar zo op weg. Hij zal niet alleen op het Fokker-orgel te horen zijn, maar ook zijn eigen middentoon-clavichord bespelen. Dit is een van de oudste toetseninstrumenten uit Europa met snaren. Het speelde vooral in de kamermuziek uit de 17e en 18e eeuw een grote rol. De klank is relatief zacht, en lijkt wel wat op die van een luit.