Organist en pianist Laurens de Man brengt een culturele uitwisseling tot stand tussen het Nederlandse Haarlem en het Amerikaanse Harlem. Haarlem, de stad waar het Fokker-orgel vanaf de jaren ‘50 de muzikale 31-toonsbeweging tot leven bracht, en Harlem, het New Yorkse stadsdeel dat zijn naam ontleent aan Haarlem en een bakermat was voor de intellectuele jazz. Om die reden is de gast van de klassiek opgeleide maar grenzeloos nieuwsgierige De Man een opkomend talent uit de Nederlandse jazzwereld, namelijk zangeres en Edison winnares Anna Serierse. Nederlandse Muziekprijs-winnaar de Man, zelf docent klassiek piano voor jazzpianisten aan het Conservatorium van Amsterdam en aldaar vanaf september 2025 ook hoofdvakdocent orgel, heeft net als Serierse een fascinatie met de opkomende jazzmuziek uit begin vorige eeuw. Samen maken zij de muzikale oversteek van Haarlem naar Harlem.
In het Haarlemse gedeelte van het programma wordt de rijke Haarlemse historie van de orgelmuziek verklankt in werken van onder andere Cornelis Helmbreecker, Wolfgang Amadeus Mozart en Albert de Klerk, die allemaal op het beroemde Christiaan Müllerorgel in de Sint-Bavokerk aan de Grote Markt speelden. Helmbreecker en de Klerk als stadorganisten en Mozart als 10-jarig jongetje tijdens een reis door West-Europa. Naast de in de 16de eeuw geboren Haarlemmer Willem Janszoon Lossy staat muziek van de Engelsman John Dowland op het programma, wiens muziek in de 17de eeuw populair was in de Nederlanden, zo ook in de Spaarnestad. Vervolgens klinkt muziek van de New Yorker Joel Mandelbaum voor het Fokker-orgel, dat hij vanaf 1963, gedurende de 50 jaar dat het instrument in het Teylers Museum te Haarlem stond, meerdere keren bezocht.
Vanuit Harlem komt het programma tot leven in de muziek van Duke Ellington, Georg Gershwin en Thelonious Monk. Ellington was een van de belangrijkste figuren in de jazzwereld in de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw. Hij trad regelmatig op in de beroemde Cotton Club en andere locaties in Harlem. George Gershwin, een belangrijke componist in die tijd, bezocht regelmatig clubs en theaters in Harlem, zoals de Cotton Club en het Apollo Theater om jazzmuzikanten te ontmoeten en te leren van hun muziek. Gershwin en Ellington kenden elkaar en hadden wederzijds respect voor elkaars werk. Thelonious Monk trad in de jaren 40 ook vaak op in Harlem, maar dat gebeurde na Gershwins tijd. Dankzij het Fokker-orgel krijgt de muziek van deze Amerikaanse musici een uniek Haarlems jasje van ‘middentonen’, waarbij een glansrol is weggelegd voor vocaliste Anna Serierse. Zo worden twee revolutionaire muziekcentra niet alleen in naam, maar ook in klank verenigd.